Niewydolność żylna miednicy mniejszej | Flebologia | Zabiegi | Klinika Genesis
Please enable JS

Niewydolność żylna miednicy mniejszej

Flebologia

Niewydolność żylna miednicy mniejszej

Niewydolność żylna miednicy mniejszej objawia się w postaci żylaków okolic intymnych zlokalizowanych w okolicach sromu, krocza oraz w obrębie pośladków. Często żylaki powyższych miejsc łączą się z atypowymi żylakami kończyn dolnych. Jest to jedna z najczęściej bagatelizowanych dolegliwości zarówno przez lekarzy, jak również pacjentów.

Współczesne badania i doniesienia medyczne wskazują na występowanie żylaków okolic intymnych u co dziesiątej kobiety w ciąży. Niestety większość lekarzy ginekologów bagatelizuje zgłaszające się do nich z tym problemem pacjentki po urodzeniu drugiego lub trzeciego dziecka.

Czym spowodowane jest występowanie żylaków?
Żylakowate poszerzenia podskórne ujawniające się w okolicach sromu, krocza, pośladków i w obrębie górnych części ud w większości obserwowanych przez nas przypadków mają bezpośredni związek z tzw. niewydolnością żylną miednicy (ang.pelvic venous insufficiency, PVI). Występowanie żylaków w tej lokalizacji u kobiety wiąże się często z zespołem bardzo dokuczliwych odczuć, znanych pod nazwą zespołu przekrwienia biernego miednicy (ang. pelvic congestion syndrome, PCS).

Nazwa zespołu objawów pochodzi od nadmiaru krwi żylnej, która zbiera się w poszerzonych splotach żylnych miednicy, w sąsiedztwie jajników, macicy, przymacicz i drogą zstępującą w obrębie samej pochwy. Możliwe są różne rodzaje konfiguracji tego typu żylaków, z występowaniem nietypowo układających się żylaków na nogach włącznie. Żylaki na nogach będące pochodną niewydolności żylnej miednicy fachowo nazywane są żylakami atypowymi. Pojawiają się one zwykle po wewnętrznej i tylno-przyśrodkowej stronie uda, czasami wychodzą spod samych pośladków, bądź z okolicy sromu, zstępując ku dołowi.
Jak często występuje problem z niewydolnością żylną miednicy wśród pacjentów?
Niewydolność żylna miednicy i żylaki okolic intymnych to częsty społecznie problem.

Z naszej praktyki codziennej wynika, iż jest to częsta przypadłość, którą rozpoznaje się głównie u kobiet uprzednio rodzących, najczęściej po drugim, bądź trzecim porodzie. Problem ten spotykany jest dużo częściej po ciążach mnogich, w tym u kobiet poddawanych długiej stymulacji hormonalnej np. przy zapłodnieniach in vitro.

Według badań sprzed blisko 20 lat wśród kobiet rodzących w wieku między 18 a 50 r.ż. przewlekły ból miednicy dotykał nawet 15% z nich. W tej grupie nawet do 30% pacjentek z przewlekłym bólem w dolnych partiach brzucha cierpi z powodu niewydolności żylnej miednicy. Co więcej okazuje się, że u 10-15% pań rodzących, u których występują żylaki na nogach ich punkt wyjścia znajduje się na poziomie nieprawidłowo działających żył w miednicy.
Jakie są powody występowania żylaków okolic intymnych i niewydolności żylnej miednicy?
  • ciąże
  • podatność żył jajnikowych na rozciąganie
  • słabość żył jajnikowatych oraz brak zastawek w ich obrębie
Jakie są objawy niewydolności żylnej miednicy mniejszej?
Pierwszymi objawami wskazującymi na początki niewydolności żylnej miednicy mniejszej są żylaki, które ujawniły się w czasie pierwszej, bądź drugiej ciąży w okolicach sromu lub krocza. Gdy w czasie ciąży tego typu zmianom towarzyszą poszerzenia małych naczyń na nogach (typowo pajączki na tylnych powierzchniach ud) oraz żylaki schodzące na podudzia, warto zainteresować się tematem już w 3-6 miesiącu po porodzie. Pacjentki odczuwające po porodach objawy ciągłej ciężkości, trudno opisywalnego dyskomfortu lub bólu w dolnych partiach brzucha, bez związku z posiłkami, a związane raczej z przyjmowaniem długotrwającej pozycji siedzącej lub stojącej, najczęściej mają cięższą postać tej choroby. U wielu Pań skutkiem przekrwienia żylnego miednicy są ból i pieczenie odczuwane w czasie stosunku płciowego lub tuż po nim. Uczucie pieczenia i rozpierania w obrębie okolic intymnych może utrzymywać się nawet do 2-3 dni od współżycia. Do typowych objawów należą również obfite krwawienia miesięczne, bolesność uciskowa w rzucie jajników oraz konieczność częstego oddawania moczu. Pacjentki zgłaszają często duże dolegliwości bólowe w czasie wykonywanego przez ginekologa przezpochwowego badania USG (TV-USG). Są to objawy, które oceniane oddzielnie często są bagatelizowane przez lekarzy.

W diagnostyce niewydolności miednicy mniejszej wykorzystuje się badanie USG doppler, flebografię oraz wenografię miednicy mniejszej.
Jakie są metody leczenia niewydolności żylnej miednicy mniejszej?
  • mikroskleroterapia płynowa i przy użyciu mikropiany
  • różne warianty echoskleroterapii iniekcyjnej
  • laseroterapia wewnątrzżylna przeprowadzana w znieczuleniu miejscowym (system ELVeS1470 nm)
  • klejenie żylaków kończyn dolnych przy użyciu systemów VenaSeal
  • miniflebektomia i zabiegi chirurgii klasycznej wykonywane w trybie jednodniowym

Cennik

Zobacz również


© Klinika Genesis, All Rights Reserved